Otagowano: psychologia

Przesłanie Anielskie i uzdrowicielski bólu odrzucenia

Człowiek od zawsze dążył do akceptacji i przynależności, będąc istotą społeczną. Pomimo postępu i ewolucji, lęk przed samotnością i odrzuceniem pozostaje głęboko zakorzeniony w naszej psychice. To, jak radzimy sobie z tymi emocjami, jak postrzegamy siebie po doświadczeniach odrzucenia i jak odbudowujemy poczucie własnej wartości, znacząco wpływa na nasze życie. Odrzucenie często odbieramy jako dowód na własne braki czy defekty, zapominając, że jego przyczyny mogą leżeć poza nami.

Warto spojrzeć na odrzucenie z innej perspektywy – jako na doświadczenie, które, choć bolesne, nie definiuje naszej wartości ani piękna wewnętrznego. To, co nas rani, może stać się impulsem do rozwoju i zrozumienia siebie. W tym procesie istotne jest budowanie świadomości, że wartość naszej duszy i potencjał pozostają nienaruszone. Kluczowe staje się odnalezienie w sobie siły, by przekształcić ból w motywację do działania i samodoskonalenia.

Przesłanie Anielskie i uzdrowicielski bólu odrzucenia

Przesłanie Anielskie i uzdrowicielski bólu odrzucenia

Przesłanie Anielskie, a akceptacja i ból odrzucenia

Mówi się, że człowiek nie przywykł do samotności, że pomimo wieków ewolucji, pozostał zwierzęciem stadnym. Dlatego też, dążymy nieustannie do akceptacji, robimy wszystko, by uchronić się przed społecznym ostracyzmem, walczymy z lękiem przed odrzuceniem.

To, jak podchodzimy do życia, w jaki sposób akceptujemy nasze porażki i wyciągamy z nich wnioski, a także, w jaki sposób walczymy z lękiem przed samotnością, jest w dużej mierze uzależnione od przeszłości i sytuacji, w których byliśmy odrzuceni, utraciliśmy poczucie bezpieczeństwa. Te obrazy z przeszłości stanowią bodziec do tworzenia w naszych umysłach błędnych wzorców postępowania, schematów znacząco nas ograniczających oraz niepozwalających wyjść poza dotychczasowe ramy zachowań. Zniekształcenie obrazu własnej osoby i własnych możliwości, niestety często determinuje nasze wybory i nie pozwala osiągać tego, na co zasługujemy.

Zazwyczaj – wykorzystując schematy i proste zależności – odrzucenie naszej osoby, czy to w przyjaźni, miłości czy relacjach z bliskimi, traktujemy, jako dowód na naszą ułomność, na to, że mamy jakiś defekt, że coś z nami nie tak. Tym czasem, tak naprawdę, może zostać odrzucony każdy i to niezależnie od wieku, wyglądu czy wykształcenia. Jeśli ktoś odrzuca drugiego człowieka, to w żadnym razie nie umniejsza to jego wartości, ponieważ nie wpływa na kondycję duszy. Odrzucenie może, co najwyżej, zranić nasze ego, sprawić, że poczujemy się z tym źle, ale w dalszym ciągu dusza pozostaje czysta. Ona bowiem jest niczym moralny kręgosłup, ona stanowi o tym kim tak naprawdę jesteśmy i jakie piękno wewnętrzne w sobie nosimy.

Odrzucenie boli, ale ten ból można oswoić, przyzwyczaić organizm, jak i nasza psychikę do jego nieustannej obecności. Kiedy podejdziemy do odrzucenia właśnie w taki sposób, to szybko przekonamy się, że właściwie to druga osoba poniosła stratę, pozbawiając się naszego towarzystwa. Zaczynamy także rozumieć, że odrzucenie nie musiało wcale być celowe, być może jego efektem nie miało być zranienie nas. Takie podejście znacznie poprawi jakość naszego życia i sprawi, że zamiast trwonić energię na poszukiwanie w sobie wad, bądź na obarczanie winą za swoje niepowodzenia wszystkich dookoła, warto wziąć sprawy w swoje ręce i działać. Wszak nad nami czuwa Anioł Stróż!

Karty anielskie online – wylosuj swoją kartę na dziś i odkryj, co Anioły chcą Ci przekazać!

Przesłanie Anielskie

Każdy człowiek, niezależnie od wieku, wykształcenia czy wyznania, posiada przypisane mu istoty, które prowadzą go przez życie i opiekują się nim. W wierze chrześcijańskiej, istoty te najczęściej utożsamia się z aniołami, ale o ich istnieniu są przekonani również Żydzi, wyznawcy Koranu, a także Hindusi, którzy nazywają je Dewami.

Tłumaczenie słowa „anioł” wskazuje na posłańca. Ci z nich, którzy stoją po stronie ludzi, opiekują się nimi i chronią od złego, nazywani są aniołami stróżami. Wypełniają oni wolę Boga, pośrednicząc w kontaktach pomiędzy Stwórcą a człowiekiem. Pomagają odkryć swoje powołanie, pomagają pogodzić się ze stratą, a także podnieść po upadku. Wywodzą się oni z chórów Aniołów i Archaniołów i są uznawani nie tylko za opiekunów ludzi, ale również tego wszystkiego, co przybiera materialną postać.

Przesłanie Anielskie

Przesłanie Anielskie

Przesłanie Anielskie czyli kontakt z Aniołem Stróżem

Aniołami stróżami nie są jednak – wbrew powszechni panującej opinii  – nasi zmarli bliscy. Ci, nie mogą być Opiekunami, ponieważ zazwyczaj sami nie zakończyli jeszcze swojego cyklu reinkarnacyjnego. Należy jednak podkreślić, że z uwagi na fakt bliskości z Bogiem, mogą oni w różny sposób wspomagać nasze działania i roztaczać nad nami parasol ochronny. Doskonałym tego przykładem są sny, w których się ukazują, podpowiadając wybór określonej drogi, przestrzegając przed niebezpieczeństwem, bądź zwracając naszą uwagę na istotne kwestie. Jednak ryzykowne jest przywoływanie ich zbyt często i uciekanie się do ich pomocy, bowiem mają oni w zaświatach inne zadania do wykonania. Emocjonalny stosunek do nich, nieustanne odwoływanie się do ich obecności i upatrywanie w nich drogi awaryjnej sprawia, że energetyczne kajdany łączące zmarłych z naszą osobą stają się coraz mocniejsze. W konsekwencji – nie tylko my nie potrafimy wziąć w pełni odpowiedzialności za swoje życie, ale i oni nie mogą ewoluować.

Dlatego też, w przypadku problemów, lęków czy niepewności, co do słuszności podjętych decyzji, znacznie lepiej jest zwrócić się z prośbą o pomoc bezpośrednio do swojego Anioła Stróża, który kroczy u naszego boku od narodzin, aż po naszą śmierć w jej fizycznym rozumieniu.

Bez względu, jakie błędy popełniamy i jak krętymi ścieżkami wędrujemy, Anioł Stróż nas nie opuszcza. Jest on ochroniarzem, przewodnikiem, opiekunem, latarnią w ciemności, sprawiając, że możemy wieść życie bezpieczne, szczęśliwe i spełnione, jeśli tylko oddamy się w jego opiekę.

Zazwyczaj Anioł Stróż nie działa w pojedynkę i dlatego możemy liczyć na to, że nad naszym losem czuwa co najmniej dwoje posłańców. Jeden z nich jest zazwyczaj głośny i przebojowy – to on jest odpowiedzialny za naszą życiową drogę oraz za motywowanie do pracy nad celem życia, zgodnym z boskim planem. Drugi z nich jest delikatny, skromny i cichy, a jego zadaniem jest kojenie naszego bólu i cierpienia, ocieranie łez oraz uspokojenie naszych rozedrganych emocji.

Niestety, obecne tempo życia, koncentracja na posiadaniu, niechęć do samotności i ciszy sprawiają, że tracimy kontakt z własnym ciałem i duszą. Tym samym tracimy kontakt z Aniołami Stróżami, nie jesteśmy w stanie usłyszeć ich podpowiedzi, nie potrafimy niekiedy zwrócić się do nich o pomoc.

Istnieje również możliwość, by boska pomoc, nie kończyła się tylko na przydzieleniu dwóch opiekunów. Możemy ich mieć o wiele więcej, a obecność dodatkowych posłańców niesie ze sobą nieocenione korzyści. Działają oni bowiem niczym bariera ochronna, przechwytując negatywne emocje oraz ograniczając ryzyko porażki.

Im więcej mamy Aniołów przy sobie, tym wyraźniej odczuwamy obecność Boga i jego moc oraz nieograniczoną i bezwarunkową miłość, a także akceptację. Wyraźniej także słyszymy ich podszepty, a głosy nie jest już pojedynczym, ale przypomina śpiewy anielskiego chóru. Co więcej, zawsze możemy przywołać kolejnych Aniołów, prosząc Boga o ich towarzystwo bądź też oddając się wizualizacji. Istotne jest to, że nie musimy się w swoich prośbach ograniczać – warto zatem zwracać się z prośbą o pomoc do tylu Aniołów, ilu jest nam potrzebne.

Niektórzy ludzie mają dodatkowe Anioły u swojego boku, a ich obecność zawdzięczają swoim bliskim – krewnym bądź przyjaciołom, którzy modlili się za nich i prosili o wsparcie. Również te osoby, które znalazły się w przeszłości na granicy pomiędzy życiem a śmiercią, mają dodatkowych stróżów, aby Anioły pomogły dostosować się im znów do ziemskiego życia, po doświadczeniach pobytu po drugiej stronie.

Poznanie Anioła Stróża

Od czasu do czasu, Anioł Stróż może pojawić się na naszej drodze w ludzkiej postaci. Niekiedy jest to bowiem jedyny sposób, by otworzyć się na ich pomoc i na to, co chcą przekazać. Jeśli zatem w nerwach, w stresie, w depresji nie jesteśmy w stanie usłyszeć ich podszeptów i zauważyć wysyłanych nam sygnałów, to Anioł zrobi wszystko, by dotrzeć do nas i pomóc. Może na przykład przywdziać cielesną powłokę, by upewnić się, że dotarły do nas boskie wiadomości. Niezależnie od tego, czy wcieli się on w postać policjanta, który zapobiegnie kradzieży naszej torebki, kierowcy, który pomoże wydobyć z zaspy nasz samochód czy doskonałego lekarza, który szybko zdiagnozuje nasze dolegliwości i zaleci działania prewencyjne, to będzie obok nas. Anioły działają zawsze na naszą korzyść i nieustannie nad nami czuwają!

Zazwyczaj niebiańscy posłańcy wyglądają tak, jak zwykli ludzie, zatem możemy nawet nie uświadamiać sobie, że właśnie spotkaliśmy jednego z nich. Jest jednak coś, co odróżnia ich cielesną powłokę od zwykłych śmiertelników. Do cech charakterystycznych należy zaliczyć:

  • aurę spokoju odznaczającą Anioła, która ma uspokajający wpływ na osoby w jego otoczeniu;
  • umiejętność nagłego pojawiania się, przybywania znikąd, by nieść pomoc;
  • znikanie, zanim mamy możliwość podziękować Aniołowi za interwencję.

Anioły nie są łase na pochlebstwa, nie wymagają wylewnych podziękowań czy wdzięczności. Ich zadaniem jest pomagać i chronić i są dumne z siebie wówczas, kiedy uda im się wypełniać dobrze swoje zadania.

Karty anielskie online – wylosuj swoją kartę na dziś i odkryj, co Anioły chcą Ci przekazać!

Sposoby radzenia sobie z czarnowidztwem

Z pesymistycznym podejściem do życia i z poczuciem niskiej wartości można sobie poradzić. Niezbędna jest jednak praca nad sobą i podejmowanie nowych wyzwań. Jakie techniki zastosować, by pozbyć się widzenia wszystkiego w czarnych barwach?

Sposoby radzenia sobie z czarnowidztwem

Powstało wiele poznawczo-behawioralnych metod służących radzeniu sobie z niekorzystnymi wzorcami myślenia. Do najskuteczniejszych należą: szczepienie przeciw stresowi, zatrzymywanie myśli oraz pozytywne stwierdzenia na swój temat.

Szczepienie przeciwko stresowi

To szczepienie nie wymaga iniekcji i nie jest konieczna wizyta w przychodni lekarskiej. Jest to natomiast metoda, która minimalizuje stres, ale może być również wykorzystywana, jako narzędzie do walki z nim. Jeśli czeka cię stresujące wydarzenie, po prostu „zaszczep” się przeciwko niemu, pisząc do siebie wiadomość.  Przykładowa wiadomość do osoby, która ma poprowadzić zebranie brzmi:

Kiedy nadejdzie twoja kolej, zrelaksuj się. Odetchnij głęboko i zacznij poruszać zaplanowane kwestie. Nie pozwól, by słuchacze cię dekoncentrowali. Pamiętaj, że twój przełożony zawsze przeszkadza i przerywa wystąpienie, więc przygotuj się na to. Kiedy się nie zgadzasz z jego słowami, bądź stanowczy, ale uprzejmy. Odpowiadaj na pytania, a kiedy nie do końca je rozumiesz, dopytuj o szczegółu. Poproś o czas na przemyślenie danej kwestii. Dasz sobie radę, będzie dobrze. Jeśli pojawia się jakieś niespodzianki, zareaguj na nie spokojnie”.

Wczuj się w rolę swojego osobistego trenera. Kiedy przygotujesz wiadomość do samego siebie, odczytaj ja kilka razy na głos, zanim nastąpi wydarzenie. Sięgaj po nią szczególnie wówczas, kiedy ogarniają cię czarne myśli, kiedy nadchodzą wątpliwości, czy podołasz zadaniu.

Zatrzymywanie myśli

Zazwyczaj negatywne myśli rozrastają się w naszej głowie, a jedna pociąga za sobą kolejne.  Pora zacząć z tym walczyć, bowiem taka gonitwa negatywnych słów hamuje twoje działanie.  Przywołaj zatem w myślach powracające, negatywne stwierdzenie, które przeszkadza ci w rozwoju, a kiedy się pojawi, krzyknij głośno: „STOP!”. Twoje myśli faktycznie się zatrzymają. Kiedy tak się stanie, natychmiast zastąp je myślami pozytywnymi .

Po pewnym czasie, technika ta zacznie działać także wówczas, kiedy „STOP!” będziesz powtarzał w myślach.

Pozytywne stwierdzenia na swój temat

Najtrudniejszym aspektem zmiany swojego zachowania, jest zmiana stosunku do siebie. Jeśli twoje dni wypełnione są takimi stwierdzeniami, jak: „Nie jestem ważny”, „Moje opinie się nie liczą”, to z pewnością będziesz popadał w coraz większa stagnację, a spirala negatywizmu będzie się nakręcała. Jak temu zaradzić?

Stosuj przez pewien czas wypowiedzi pozytywne na swój temat – odpowiedniki negatywnych stwierdzeń, tj.: „Jestem ważny”, „Moje opinie się liczą”. Nie musisz się jeszcze zachowywać zgodnie z tymi opiniami, po prostu poczuj i usłysz, jak mówisz o sobie pozytywnie. Takie stwierdzenia możesz nawet spisać na kartce, przykleić na lodówce, na lustrze w łazience, a nawet nosić ze sobą w torebce. Regularnie sięgaj po nie i przypominaj sobie, że jesteś pozytywną i wartościową osobą.

Takie ćwiczenia są doskonałym wstępem do działania – wciąż w myślach wyobraź sobie sposoby zachowania się w różnych sytuacjach, w których zastosowałbyś się do tych stwierdzeń. Jeśli wyobrazisz sobie działanie i utrwalisz go, jego realizacja w rzeczywistości będzie już banalnie prosta.

Praca nad koncentracją i koncentracją

Pamięć i koncentracja to dwie strony tego samego medalu. Są nierozerwalnie ze sobą związane. Jeśli zatem nieustannie poszukujesz kluczy od samochodu, nie pamiętasz numeru telefonu do teściowej, albo ciężko ci przyswoić nowe przepisy w pracy to znak, ze musisz zacząć działać kompleksowo.

Praca nad koncentracją

Bardzo często zdarza się, że problemy z nasza pamięcią wynikają z braku koncentracji. W obliczu tysięcy zadań do wykonania, nie skupiamy się na drobnych, codziennych czynnościach, wykonując je mechanicznie. Tyle tylko, że później zastanawiamy się, czy wyłączyliśmy żelazko, czy zakręciliśmy gaz itp.

Aby zatem poprawić naszą pamięć, w pierwszej kolejności musimy zająć się koncentracją. Początkowo, będzie wymagało to wysiłku i samodyscypliny, może zdarzyć się również chwilowy spadek efektywności. Przede wszystkim bowiem musimy nauczyć się koncentrować na wykonaniu tylko jednego zadania, trwania „tu i teraz” w czynności, którą w danej chwili wykonujemy.

W treningu koncentracji pomagają poniższe zasady:
·      skupienie na zadaniu – w trakcie rozmowy z drugą osobą aktywnie słuchaj, zadawaj pytania, parafrazuj. Jeśli czytasz książkę, podkreślaj najistotniejsze fragmenty, rób notatki, streszczenia. Świadomie przyswajaj nowe wiadomości i staraj się maksymalnie zaangażować we wszystko, co w danej chwili robisz;
·      unikaj tego, co rozprasza – wyklucz wszystko, co przeszkadza ci w wykonaniu zadania. Wyłącz telefon, zamknij strony internetowe, które kuszą, by do nich zajrzeć, pocztę sprawdzaj tylko dwa razy dziennie itd. Unikaj pokus, by robić wszystko, tylko nie właściwe zadanie – takie zachowanie nosi nazwę prokrastynacji;
·      rób tylko jedną rzecz w danym czasie  – tak modny w ostatnich latach multitasking odchodzi już do lamusa. Okazuje się bowiem, że robiąc wiele rzeczy w jednym czasie, w rezultacie wydłużasz czas wykonania poszczególnych czynności, spada również ich jakość. Pamiętaj, że w tym przypadku mniej znaczy więcej.
·      powtarzaj informacje – informacje często powtarzane, są zapamiętywana na dłużej. Jeśli spotykasz nowe osoby, staraj się zaraz po przedstawieniu się powtórzyć ich imiona i używać ich jak najczęściej, aż je zapamiętasz. Jeśli przygotowujesz się do egzaminu, ucz się partiami, wypracowując system powtarzania bloków tematycznych w regularnych odstępach czasu.

Praca nad pamięcią

Ćwiczenia koncentracji nie wystarczą, aby efektywniej funkcjonować. Na dobrą pamięć wpływa również kondycja naszego umysłu, zależna od wielu czynników, tj. odpowiednia dieta, ćwiczenia fizyczne, stymulacja myślowa (np. poprzez rozwiązywanie krzyżówek, uczenie się języków obcych) i odpowiednia ilość snu.

Dieta dla naszego umysłu powinna obfitować w takie produkty, jak:

  • pieczywo i zboża, stanowiące bogate źródło węglowodanów, będących paliwem dla naszego mózgu. Ponadto, produkty zbożowe, szczególnie pełnoziarniste, maja dużą zawartość witaminy B1, która jest składnikiem enzymów biorących udział w pozyskiwaniu glukozy z węglowodanów;
  • jajka, zawierające lecytynę (w żółtku), będącą fosfolipidem znajdującym się w każdej komórce organizmu. Jej zadaniem jest wspomaganie funkcjonowania układu nerwowego – nie tylko poprawia ona pamięć, ale również przyspiesza wymianę informacji w mózgu;
  • ryby, będące źródłem tłuszczów nienasyconych omega-3, składnika błony komórkowej neuronów, niezbędnego również do wytwarzania neuroprzekaźników;
  • mięso, zawiera witaminy z grupy B, w tym witaminę PP (niacynę). Niedobór tej witaminy osłabia pamięć, powoduje kłopoty koncentracją i kojarzeniem. Mięso to również źródło pełnowartościowego białka, które jest wykorzystywane do wytwarzania tkanki mózgowej i enzymów w mózgu;
  • warzywa i owoce, zawierają wiele składników mineralnych (magnez, cynk, krzem), a także witamin, tj. C, beta-karoten, kwas foliowy i przeciwutleniaczy (flawonoidy i antocyjany), chroniących  neurony przed uszkodzeniem przez wolne rodniki.

Nieśmiertelny Maslow i piramida Maslowa

Są kierownicy, o których mówi się, że „mają rękę do zatrudniania właściwych ludzi”. W czym tkwi ich sekret? Być może w rozpoznaniu potrzeb pracowników, ich słabych i mocnych stron oraz odpowiednim motywowaniu oraz wykorzystaniu możliwości. Taki kierownik z pewnością doskonale orientuje się, czego oczekują od pracy i od życia jego podwładni i potrafi wykorzystać to w swoim interesie.

Teoria potrzeb Maslowa

Najbardziej znaną koncepcją motywacji jest teoria hierarchii potrzeb, autorstwa Abrahama H.Maslowa. Twierdził on, że zachowanie się człowieka jest wynikiem dążeń do zaspokojenia potrzeb, a nie chwilowych stanów emocjonalnych. Maslow określił pięć podstawowych kategorii potrzeb człowieka, wspólnych dla wszystkich ludzi: fizjologiczne, bezpieczeństwa, społeczne, uznania i samorealizacji.

W kontekście motywowania w organizacji, do potrzeb fizjologicznych należy zaliczyć płace oraz bezpieczne warunki pracy. Potrzeba bezpieczeństwa jest realizowana przez programy emerytalne i systemy opieki zdrowotnej, gwarancje dłuższego zatrudnienia czy podkreślanie ważności kariery wewnątrz przedsiębiorstwa. Potrzeby społeczne zaspokoją działania firmy zmierzające do organizacji pracy umożliwiającej interakcje pomiędzy kolegami, a także dostęp do urządzeń socjalnych i sportowych czy imprezy towarzyskie poza pracą (organizowane przez przedsiębiorstwo, np. wyjazdy integracyjne).

Potrzeba uznania może być zaspokojona poprzez takie działania organizacji, jak: tworzenie stanowisk pracy dających możliwość osiągnięć, autonomii, odpowiedzialności i osobistej kontroli, a także pracę wzmacniającą tożsamość pracownika. Z kolei zaspokojenie potrzeby samorealizacji może przejawiać się skłanianiem pracowników do pełnego zaangażowania i wyzwalaniem w nich takiej energii, rozbudzaniem pasji, by praca stała się głównym sposobem na szczęśliwe życie.

Nieśmiałość i Ty

Nieśmiałość utrudnia życie – wiedza o tym zarówno osoby nieśmiałe, jak i rodzice takich dzieci. Z nieśmiałością trudno jest żyć, zawierać przyjaźnie i prowadzić życie zawodowe. Czym jest ten meczący stan? Z czego wynika?

Definicja nieśmiałości

Zarówno w języku potocznym, jak i w literaturze, nieśmiałość jest różnie definiowana. Wszyscy badacze są jednak zgodni co to tego, że znacznie utrudnia ona kontakty społeczne. Na nieśmiałość składają się takie objawy, jak: przyspieszony puls, szybsze bicie serca, czerwienie się na twarzy i szyi, ciche mówienie itp. Podjęto nawet próbę sklasyfikowania symptomów nieśmiałości, tj.:

  • napięcie mięśniowe, które powoduje: trudności mowy, niezręczność ruchów, trudności w chodzeniu, drżenie palców, wrażenie zmęczenia;
  • ograniczenie działania zmysłów przejawiające się w sytuacjach szczególnie przykrych (np. ograniczone pole percepcji, pogorszenie się widzenia i słyszenia);
  • zakłócenia naczyniowe (objawiające się silnym czerwienieniem, bądź bladością twarzy);
  • zakłócenia wydzielnicze (pocenie się skóry, tzw. „suchość w gardle”).

Nieśmiałość jest określana jako rodzaj postawy emocjonalnej, wykształconej pod wpływem rzeczywistych niepowodzeń powodującej, że człowiek zaczyna postępować wyjątkowo ostrożnie.  Można spotkać również definicję, traktującą nieśmiałość jako połączenie lęku i zachowania wynikającego z charakterystycznego nawyku pesymistycznego myślenia i niskiej samooceny. Lęk ten powoduje bierność, przejawiająca się powstrzymywaniem się od działań, brakiem własnej inicjatywy, nieuczestniczeniu w dyskusjach itp.

Nieśmiałość i dzieci

W odniesieniu do dzieci uznaje się, że nieśmiałość jest przejściowym zjawiskiem rozwojowym, które mija z wiekiem, a jest związane z kształtowaniem się wrażliwości na krytykę. Niekiedy jednak zdarza się, że nieśmiałość staje się względnie stałą cechą osobowości, która wywiera negatywny wpływ na funkcjonowanie człowieka na wszystkich etapach jego życia. Dzieje się tak często u osób, które mają specyficzne cechy osobowości, tj. niski poziom oczekiwań wobec rezultatów własnych działań, niska samoocena.

Uważa się, że nieśmiałość występuje we wszystkich kulturach oraz grupach wiekowych, jednak znacznie częściej jej ofiarami są dzieci, a szczególnie dzieci w wieku szkolnym. Nieśmiałość u dorosłych dotyczy przede wszystkim te osoby, którym dziecięcej nieśmiałości nie udało się zwalczyć.

Nie pamiętasz – narysuj mapę myśli

W nauce, najistotniejszym czynnikiem jest współpraca lewej i prawej półkuli. Najlepsze efekty przynosi wykorzystanie nie tylko przekazu werbalnego, ale również stymulowanie wszystkich zmysłów i oddziaływanie na emocje. Niestety obecny system edukacji pomija te właściwości ludzkiego umysłu i sprzyja bezmyślnemu „wkuwaniu”, a nie prawdziwej i efektywnej nauce. Rozwiązaniem mogą być tymczasem tzw. mapy myśli.

Czemu służą mapy myśli?

Kiedy uczysz się w sposób tradycyjny, pomijasz cenny element, jakim jest wyobraźnia. Pamięciowe uczenie się jest przykładem nauki z wykorzystaniem lewej półkuli. Niestety, w sytuacji stresowej, swobodny przepływ myśli i odtwarzanie informacji zostają zablokowane. Do takiej sytuacji nie dochodzi natomiast wtedy, kiedy zapamiętujemy za pomocą wyobraźni i skojarzeń. Skoro efektywnie zapamiętujemy i uczymy się za pomocą słów-kluczy i obrazów, dlaczego tego nie wykorzystać?

Mapy myśli są doskonałym sposobem uczenia się szczególnie w przypadku tych, którym tradycyjny model przyswajania wiedzy nie pasuje. Mapy są przejrzyste, kolorowe, opierają się na naszych indywidualnych skojarzeniach i potrzebach. Stanowią również doskonałe narzędzie do powtórek. Pobudzają one prawą półkulę, odpowiedzialną za artyzm, kreatywność i tworzenie.

Jak zbudować mapę myśli?

Mapy myśli są bardzo indywidualnym narzędziem. Dobrze jest, jeśli bazują one na twoich własnych skojarzeniach – wówczas są najbardziej efektywne. Każda mapa powinna składać się z trzech podstawowych elementów:

  • centrum mapy (główna idea, słowo, obraz, symbolizujące główną myśl lub tematykę mapy);
  • gałęzie mapy (główne zagadnienia i tematy);
  • podgałęzie (tematy bardziej szczegółowe, powiązane z głównymi tematami).

Mapy myśli powstają dzięki skojarzeniom związanym z danym tematem. Im będą one lepsze, dokładniejsze, tym lepsza będzie twoja mapa i lepsze będą rezultaty jej użycia.

Negocjowanie to proces

Negocjowanie jest procesem, a nie jednostkową umiejętnością. By przyniosło pożądane rezultaty, należy spełnić określone warunki i przestrzegać niepisanych reguł negocjowania. Czym się kierować negocjując, aby dojść do konsensusu, realizując przy okazji swoje potrzeby?

7 zasad negocjacji

Aby negocjacje dały pozytywny efekt, muszą być spełnione następujące zasady, wspólne dla wszystkich form negocjacji:

  1. W negocjacje zaangażowane są minimum dwie strony, które dążąc do osiągnięcia określonego celu potrzebują udziału strony przeciwnej. Strony te spotkały się, a niekiedy połączyły na dłużej, dzięki wspólnemu interesowi.
  2. Pomimo wspólnoty interesów, strony mają odmienne zdania lub cele i te różnice uniemożliwiają osiągnięcie porozumienia na samym początku.
  3. Strony rozpoczynają rozmowy w przekonaniu, że negocjacje są o wiele bardziej satysfakcjonującym sposobem rozwiązywania problemów niż droga sądowa czy nakaz płynący z góry.
  4. Każda ze stron negocjacji jest przekonana, że istnieje możliwość przekonania tej drugiej o konieczności zmiany stanowiska. Pożądanym (choć nie niezbędnym) warunkiem, jest osiągnięcie kompromisu.
  5. Nawet, gdy założony cel okazuje się być nieosiągalny, obie strony nie tracą wiary w możliwość osiągnięcia porozumienia.
  6. Każda ze stron ma pewną władzę oraz wpływ na podejmowanie działań przez drugą stronę.
  7. Proces negocjacji jest rodzajem interakcji, w którym przynajmniej dwie strony widzą konieczność wspólnego zaangażowania dla osiągnięcia celu. Nawet, jeśli wymiana zdań odbywa się drogą korespondencyjną, to zawsze w negocjacje zaangażowany jest człowiek.  Co więcej, na wszystkich etapach negocjacji jest on uzależniony od logiki i argumentów stron, ale również od emocji i wzajemnego zrozumienia.

Powyższe zasady stanowią punkt wyjścia do poszczególnych etapów negocjacji.

Etapy procesu negocjacyjnego

Negocjacje są zespołem wielu czynności tworzących proces o określonej strukturze. Proces ten obejmuje trzy stałe fazy, a mianowicie:

  • etap wstępny (faza przednegocjacyjna) – zebranie informacji, wybór strategii, ustalenia organizacyjne,
  • etap środkowy (negocjacje właściwe) – stosowane strategie, taktyki, podpisanie umowy,
  • etap końcowy (faza ponegocjacyjna) –  podsumowanie, ocena i końcowe wnioski.

Warto również pamiętać, o konieczności kontroli realizacji podjętych ustaleń. Zdarza się bowiem tak, że rozmowy są podejmowane przez inne osoby, niż te, które realizują ustalone warunki. Mimo zamknięcia negocjacji, powinno się kontrolować przebieg dalszych działań związanych z umową i zgodności z poczynionymi podczas prowadzonych rozmów zapisami.

Motywacja do pracy

Nie od dziś wiadomo, że podstawową motywacją dla pracownika są pieniądze, służące zaspokojeniu podstawowych potrzeb. Czy jednak tylko pieniądze skłaniają ludzi do wytężonej pracy?

Czym jest motywowanie?

Motywacja pracowników jest przede wszystkim problemem psychologicznym, ale wchodzi również do nauk organizacji i zarządzania. Przez motywowanie rozumiemy oddziaływanie systemem czynników pobudzających do pracy, bowiem to od chęci ludzi do pracy jest uzależnione wykonanie zadań przedsiębiorstwa oraz wynik jego działalności.

Możliwość zaspokojenia (bądź też niezaspokojenia) określonych potrzeb, skłania pracowników do pożądanego zachowania. Mianem motywów, określa się cele zachowań człowieka. Tym samym, proces realizacji motywów (motywowania) może być rozumiany jako:

  • psychiczny proces podejmowania decyzji o gotowości do określonych zachowań;
  • proces społeczny wywierania presji na innych.

W organizacji motywowanie jest etapem mającym na celu realizację ustalonych celów organizacji i polega na powodowaniu, by członkowie organizacji postępowali w sposób przyczyniający się do osiągnięcia tych celów. Ze względu na rodzaj stosowanych narzędzi, motywowanie można rozpatrywać w dwóch perspektywach, tj. jako:

  • motywowanie pozamaterialne – rozumiane jako proces oddziaływania na motywacje człowieka, który wykorzystuje efekt właściwości psychicznych człowieka,
  • motywowanie materialne – rozumiane jako oddziaływanie na zachowania człowieka za pomocą środków kształtujących całkowity dochód z pracy.

Najlepszy rezultat daje kombinacja tych dwóch elementów, poprzedzona jednak rozpoznaniem potrzeb i oczekiwań pracowników.

Motywacja do pracy

Motywacja do pracy jest kluczowym czynnikiem wpływającym na efektywność, zaangażowanie oraz ogólną satysfakcję pracowników. Istnieje wiele teorii motywacyjnych, które próbują wyjaśnić, co skłania ludzi do efektywnego działania w środowisku zawodowym.

Teorie takie jak teoria hierarchii potrzeb Abrahama Maslowa podkreślają znaczenie zaspokajania podstawowych potrzeb pracowników, aż po potrzeby wyższego rzędu, takie jak samorealizacja. Z kolei teoria X i teoria Y Douglasa McGregora sugeruje, że sposób zarządzania i postrzeganie pracowników przez menedżerów mają bezpośredni wpływ na ich motywację – przy czym teoria Y promuje pozytywny obraz samodzielnych, ambitnych pracowników jako bardziej produktywny.

Inna koncepcja, teoria oczekiwań Victora Vrooma, koncentruje się na relacji między wysiłkiem a wynikami. Zgodnie z tą teorią, pracownicy są bardziej zmotywowani, gdy wierzą, że ich ciężka praca przyniesie pożądane rezultaty i zostanie odpowiednio nagrodzona. Odpowiednie systemy nagród i możliwości awansu są tutaj kluczowe.

Aby skutecznie motywować pracowników, menedżerowie i liderzy muszą stosować zróżnicowane podejścia, dostosowane do indywidualnych potrzeb i oczekiwań zespołu. Obejmuje to zarówno sprawiedliwe wynagrodzenie i benefity, jak i możliwości rozwoju zawodowego, a także stworzenie pozytywnej atmosfery w miejscu pracy.

Mobbing i jego koszty

Coraz częściej na wokandach sadowych rozgrywają się sprawy dotyczące mobbingu. Dotyczą one zarówno zjawiska mającego miejsce w życiu prywatnym, jak i zawodowym – pomiędzy współpracownikami, bądź pomiędzy przełożonym a podwładnym. Czym tak naprawdę jest mobbing i jakie konsekwencje za sobą niesie?

Czym jest mobbing?

Mobbing początkowo był uznawany za zjawisko dotyczące jedynie wyjątkowych patologii i nielicznych grup zawodowych. Rzeczywistość pokazała jednak, że występuje on w ogromnej ilości środowisk, zarówno pracowniczych, jak i szkolnych oraz rodzinnych. Mobbing jest czymś więcej niż złą atmosferą czy złośliwą plotką.

Termin mobbing wywodzi się od angielskiego słowa mob, tj. „motłoch, tłum, rzucać się”. Pierwotnie, termin ten odnosił się do świata zwierząt i został użyty przez etiologa, Konrada Lorenza. Naukowiec terminem tym określał przypadki atakowania przez grupę słabszych i mniejszych zwierząt  przez silniejszego osobnika.

Historia mobbingu

Do określania zachowań ludzkich mobbing został po raz pierwszy użyty na początku lat 80. przez Heinza Leymanna, badającego problemy konfliktów i przemocy psychicznej w miejscu pracy. Użył on terminu mobbing na określenie terroru psychicznego występującego w miejscu pracy i charakteryzującego się wrogim nastawieniem oraz nękaniem pracowników.

Obecnie, w literaturze można spotkać wiele definicji mobbingu, ale wszystkie one charakteryzują zjawisko polegające na nieetycznym, wrogim i niszczącym, a także systematycznie powtarzającym się zachowaniu, którego rezultatem jest psychiczne, fizyczne i społeczne wyniszczenie ofiary. Celem osoby stosującej mobbing (mobbera), jest zepsucie ofierze opinii i zaszkodzenie jej w sposób, który pozwoli wyeliminować ją z pozycji, która zajmuje.

Mobbing przynosi negatywne skutki zarówno dla ofiary, jak i dla organizacji, w której ona jest zatrudniona, a w konsekwencji – dla całego społeczeństwa. Dzieje się tak dlatego, ze wszyscy partycypujemy w kosztach leczenia, rehabilitacji oraz świadczeń związanych z przechodzeniem dla świadczenia emerytalno-rentowe osób będących ofiarami mobbingu.