Kategoria: Psychologia

Fałszywe wspomnienia

Interesującym faktem jest, że można wywołać u drugiej osoby wspomnienie sytuacji lub zdarzenia, którego… nie było. Szczególnie podatne są na to dzieci. 

W 1990 roku w Stanach Zjednoczonych 29 letnia Eileen Franklin zeznaje, że nagle odzyskała wyraźne wspomnienia okoliczności, w jakich jej ojciec zgwałcił i zamordował jej 9 letnią wówczas koleżankę.

Wspomnienie to miało pojawić się w czasie psychoterapii, podczas jej zabawy z dziećmi, hipnozy – pojawiają się sprzeczne informacje dotyczące sposobu odzyskania przez nią tego wspomnienia.

Fałszywe wspomnienia to wspomnienia zdarzeń lub sytuacji, które w rzeczywistości nie miały miejsca.

Przy czym „fałszywe” nie oznacza tutaj kłamstwa, lecz wytwór osoby, która uznaje dane zdarzenie za rzeczywiste i w nie wierzy.

Aktualny stan wiedzy wskazuje, że nie ma żadnych uzasadnionych i niezawodnych reguł psychologicznych, które pozwoliłyby odróżnić, w konkretnych przypadkach, wspomnienia prawdziwe od fałszywych.

W przeprowadzanych badaniach, w których wytwarzano fałszywe wspomnienia w warunkach eksperymentalnych, a następnie sprawdzano, czy pod wpływem sugestii ludzie uwierzą, że doświadczyli określonego zdarzenia i czy wytworzą wspomnienie tego przeżycia – okazało się, że ludzie są podatni na manipulacje i potrafią wytworzyć wspomnienie zdarzenia, którego faktycznie nie było!

W badaniach eksperymentalnych fałszywe wspomnienia powstały u:

• 20% studentów poddanych sugestii
• 40% dzieci
• 40% studentów – gdy poproszono, żeby wyobrażali sobie opisane zdarzenia lub wspomnienia w sposób żywy i wyrazisty.

Często bliźnięta miewają fałszywe wspomnienia zdarzeń, które w rzeczywistości przytrafiły się ich siostrze czy bratu. Zależność ta dotyczy także rodzeństwa oraz przyjaciół tej samej płci.

Odróżnianie wspomnienia zdarzeń prawdziwych od fałszywych:

Zdarzenia prawdziwe:

• zawierają więcej szczegółów percepcyjnych;
• mają lepszą strukturę logiczną;
• przedstawiane są z większą pewnością;
• opisywane są z użyciem większej liczby słów;

Zdarzenia fałszywe:

• zdarzają się tak szczegółowe, spójne i przekonujące opisy powyższych zdarzeń, że nawet profesjonaliści nie są w stanie odróżnić ich od autentycznych wspomnień;

I można sobie zadać pytanie: co jest prawdą, a co tylko wytworem wyobraźni?

Bibliografia:
Jagodzińska, M. (2008). Psychologia pamięci. Badania, teorie, zastosowania. Gliwice: Wydawnictwo Helion.
Stephen M. Kosslyn, Robin S. Rosenberg, Pamięć: życie dniem wczorajszym.

Swoje zainteresowanie oraz postawę wyrażamy nie tylko słowami, ale także poprzez komunikację niewerbalną, czyli kontakt wzrokowy, postawę, a mówiąc ogólnie – ułożenie ciała.

Męska mowa ciała

Kody niewerbalne

Elementów komunikacji niewerbalnej jest wiele, podobnie jak języka mówionego i pisanego. We wszystkich kulturach ludzie przekazują sobie informacje za pośrednictwem wyrazu twarzy i gestów. Bez względu na to, co robimy, nieustannie wysyłamy komunikaty, które mówią o nas samych, a także o naszych reakcjach z innymi. Nie wszystkie zachowania – zamierzone bądź nie  – są właściwie interpretowane. Przykładowo mrugniecie okiem co innego może znaczyć dla tego, kto mruga, co innego natomiast dla tej osoby, która odbiera mrugnięcie.

Mężczyzna i komunikaty

Niezależnie jednak od różnic w interpretacji, a także od płci nadawcy, wiele zachowań niewerbalnych ma uniwersalny charakter. Przykładowo uśmiech będzie wyrażał pozytywne emocje, zaś grymas – drwinę bądź niechęć.

Sygnały niewerbalne są równie istotne dla nowych, jak i już istniejących relacji, ponieważ zarówno tworzą, jak i przekazują klimat emocjonalny. Przykładowo częstotliwość i zestrojenie kontaktu poprzez dotyk, jest ważnym wyznacznikiem wzajemnego zaangażowania w parach.

Mowa ciała u mężczyzny często zdradza więcej emocji, niż komunikaty werbalne. Męska postawa wyraża się już w samym usytuowaniu w przestrzeni. Warto podkreślić, że dystans fizyczny i przestrzeń to odległość pomiędzy rozmówcami, a także terytoria osobiste oraz ich granice.

Mężczyźni zazwyczaj zajmują więcej miejsca niż kobiety, ich postawa jest dominująca – rozłożone szeroko nogi podczas siedzenia, położenie dłoni na karku to zachowanie świadczące o przekonaniu o własnej ważności, a co za tym idzie, należnej przestrzeni. Tę dominację i dążenie do niezależności widać również podczas pierwszego kontaktu, bowiem mężczyźni zachowują większą odległość w stosunku do rozmówcy, niż kobiety. Zmniejszanie dystansu następuje stopniowo, w miarę zwiększenia zainteresowania rozmówcą.

Mężczyźni również częściej niż kobiety gestykulują, splatają palce, zmieniają pozycję i ułożenie ciała. Inna też jest ich mimika – męskie twarze są mniej wyraziste niż kobiece, są bardziej zdystansowani, powściągliwi, choć podczas interesującej konwersacji często pochylają głowę do przodu.

Jeżeli odczuwasz szczególne zapotrzebowanie na jakiś kolor, w pragnieniu tym zawarta jest informacja o tym, czego potrzebujesz, aby doznać szczęścia. Noś wybrany przez siebie kolor jak najczęściej, doda Ci on energii i pewności siebie.

Psychologia: Mowa kolorów i ich przesłanie dla innych

Popatrz na kolor, za którym tęsknisz i zobacz jakie głęboko ukryte, podświadome pragnienia, on odzwierciedla.

Kolor Czerwony

chcę, pragnę:
nawiązać romantyczną znajomość;
odzyskać odporność fizyczną;
wyrazić swoją moc i siłę;
wyróżnić się w tłumie

Kolor Różowy 

chcę, pragnę:
uwolnić się od stresów;
wzmocnić swoją kobiecość;
być posłusznym sercu

Kolor Pomarańczowy 

chcę, pragnę:
zorganizować swój czas i energię;
zmobilizować samego siebie;
wywołać pożądany efekt

Kolor Brzoskwiniowy 

chcę, pragnę:
pokazać działanie miłości;
wspomóc swoją energię;

Kolor Żółty

chcę, pragnę:
sprzedać swoje talenty;
stymulować własne pragnienia

Kolor Zieleń jasna

chcę, pragnę:
odnowić własne pragnienia;
zmobilizować nowe zainteresowania

Kolor Zieleń ciemna 

chcę, pragnę:
zwiększyć świadomość zdrowia;
zmobilizować obiektywizm

Kolor Błękitny

chcę, pragnę:
zachęcić do nauki;
zwiększyć logikę i talenty analityczne

Kolor Granatowy 

chcę, pragnę:
zapobiec zmęczeniu własna pracą;
ochronić własne emocje

Kolor Fioletowy

chcę, pragnę:
stymulować intuicyjne zdolności;
mieć więcej zaufania do własnej wiary

Kolor Brązowy

chcę, pragnę:
zapewnić sobie poczucie bezpieczeństwa;
pokazać, że jestem dobra w pracy

Kolor Czarny  

chcę, pragnę:
ochronić się przed wpływami z zewnątrz;
zlikwidować nieuświadomione lęki

Kolor Biały

chcę, pragnę:
zapobiec negatywnemu myśleniu;
otworzyć się na nowe pomysły

Kolor Szary

chcę, pragnę:
zmniejszyć zewnętrzne stresy;
promować spokojny, pasywny wizerunek

Kolor Srebrny 

chcę, pragnę:
wzbudzić w sobie wiarę i nadzieję

Kolor Złoty

chcę, pragnę:
zwiększyć powodzenie materialne

Zarówno pozytywny, jak i negatywny, nastrój wpływa na sposób ubierania się oraz dobór kolorów, które człowiek wprowadza do swojej garderoby. Widać to nawet, jeśli wymogi pracy określają sposób ubioru.

Co istotne; strój i kolor, jakie się zakłada, mogą wpłynąć na zmianę nastroju!

Nastrój i sposób ubierania się

W nastroju pozytywnym chętniej wybiera się stroje i kolory kojarzone z radością. Kobiety wybierają rzeczy, które podkreślają ich płeć, a więc sukienki, spódnice, kolorowe bluzki. Również chętniej noszą dodatki w postaci kapeluszy, biżuterii czy apaszek.

W nastroju negatywnym wybiera się z kolei stroje luźne, bezpłciowe, w kolorach mało rzucających się w oczy. Nastrój ten preferuje luźne spodnie, długie spódnice oraz całkowitą rezygnację z dodatków.

Ekstrawertycy chętniej noszą stroje rzucające się w oczy, odważne, pozwalające zaznaczać własną indywidualność.Introwertycy chętniej założą strój wtapiający się w otoczenie, nie wyróżniający się.

Kolory poprawiające nastrój/ kolory dobrej zabawy: żółty, czerwony, pomarańczowy.

Kolory zadumy/ rozwoju wewnętrznego: niebieski, turkusowy, fioletowy.

Kolory odosobnienia/ izolacji: czarny, szary.

Kolor skupienia/analizy: biały.

Kolory pracy: brąz, granat.

Kolor empatii: zielony.

Randki online to idealna kraina marzeń? Cóż, często okazuje się, że ta „kraina” przypomina bardziej park rozrywki pełen krzywych luster. To, co widzimy na ekranie, zwykle nie ma wiele wspólnego z rzeczywistością. Dlaczego? Bo na portalach randkowych prawie wszyscy kłamią. Tak, „prawie” – bo tylko niewielki odsetek (około 2%) trzyma się prawdy.

Dlaczego ludzie koloryzują swój wizerunek? Co ukrywają i jakie sztuczki stosują, by zaprezentować się jako wymarzony partner? Zobacz najczęstsze pułapki randkowych profili, które mogą Cię zaskoczyć.

1. Wiek – czas działa na korzyść… na ekranie

Wiek to jedno z najczęstszych kłamstw zarówno u kobiet, jak i mężczyzn. Bo kto chciałby przyznać się do kilku dodatkowych lat, gdy wszyscy szukają młodości i energii?

Efekt? Spotkanie, na którym 35-latek okazuje się 45-latkiem, a 29-letnia kobieta nagle ma „niewyjaśnioną” słabość do mówienia o latach 90. Dlaczego to tak popularne? Wiek wpływa na pierwsze wrażenie – a przecież każdy chce, by było ono jak najlepsze.

Jak tego uniknąć:
Nie wierz we wszystko, co widzisz na ekranie. Bądź czujna i zwracaj uwagę na nieścisłości – jeśli ktoś mówi o dawnych czasach zbyt szczegółowo, możesz mieć pewne podejrzenia.

2. Wygląd fizyczny – magia zdjęć i filtrów

Tutaj zaczyna się prawdziwy spektakl iluzji. Na zdjęciach – ideał, w rzeczywistości – szok. Fotografie sprzed pięciu czy dziesięciu lat to standard. Wstawianie zdjęć siostry, kuzyna lub… znanej aktorki? Również. Nie wspominając o magii Photoshopa i filtrów, które potrafią zdziałać cuda.

Czego możesz się spodziewać:

• Profilowe zdjęcie przedstawia wysportowanego, przystojnego mężczyznę, a na spotkaniu widzisz kogoś, kto ostatnio widział siłownię na zdjęciu.
• Kobieta na zdjęciu wygląda jak bogini, ale na żywo „zabłyskuje” zmęczeniem i niechęcią do rozmowy.

Jak tego uniknąć:
Jeśli profilowe zdjęcie wygląda zbyt idealnie, poproś o kilka aktualnych zdjęć – najlepiej takich, na których widać różne sytuacje (bez sztucznego pozowania). I pamiętaj: życie to nie Instagram.

Sprawdź co czeka Cię w miłości w nadchodzącym roku! Zamów swój astrologiczny horoskop miłosny.

Urodzeniowy Horoskop Miłosny na 2025 – 2026 rok

3. Wykształcenie – magister fantazji

Wykształcenie to kolejny punkt zapalny. Mężczyźni wiedzą, że kobiety często zwracają na nie uwagę, więc chętnie „podrasowują” swoje CV. Nagle okazuje się, że artysta z dyplomem ASP nie dorobił się nawet matury, a „ambitny prawnik” nigdy nie ukończył prawa.

Interesujące jest to, że kobiety rzadziej kłamią o wykształceniu – co więcej, niektóre wręcz je ukrywają, by nie „przestraszyć” potencjalnego partnera. Dlaczego? Bo wielu mężczyzn woli kobiety, które nie „zagrażają” ich poczuciu męskości.

Jak tego uniknąć:
Nie bój się zadawać konkretnych pytań. Jeśli rozmowa o edukacji wywołuje u niego zmieszanie, być może masz przed sobą mistrza kreatywności, a nie fakty.

4. Zarobki – bogaty w słowach, biedny w czynach

Zdjęcia na tle luksusowych samochodów, egzotyczne plaże, wypady na narty w Alpy – wygląda imponująco, prawda? A jednak wiele z tych „dowodów bogactwa” to po prostu iluzja.

W rzeczywistości prezes wielkiej firmy może okazać się bezrobotnym, który ledwo ma na dwie kawy. Zdarza się również, że ktoś celowo podkreśla swoje „zarobki”, by sprawić wrażenie osoby atrakcyjnej finansowo.

Jak tego uniknąć:
Nie daj się zwieść luksusowym zdjęciom – zwracaj uwagę na zachowanie. Jeśli podczas spotkania nie chce zapłacić nawet za kawę, może to być sygnał ostrzegawczy.

5. Stan cywilny – tajemniczy żonaci i „zapomniane” dzieci

To jedna z najbardziej problematycznych kwestii na portalach randkowych. Wiele osób „zapomina” wspomnieć, że są już w związku małżeńskim lub mają partnera. Co więcej, niektórzy „zapominają” również o dzieciach. Dlaczego? Bo łatwiej jest budować wymarzony obraz siebie, gdy niewygodne fakty pozostają ukryte.

Czego możesz się spodziewać:

• Spotykasz kogoś, kto na początku wydaje się idealny, ale nagle okazuje się, że mieszka z małżonką i dziećmi.
• Rozmowa nagle schodzi na temat „skomplikowanych relacji”, a Ty zaczynasz dostrzegać niepokojące sygnały.

Jak tego uniknąć:
Jeśli ktoś jest zbyt tajemniczy w kwestii swojego życia prywatnego, nie ignoruj tego. Zadawaj pytania i sprawdzaj, czy odpowiedzi są spójne.

6. Zainteresowania – fikcja lepsza niż rzeczywistość

„Lubię podróże, gotowanie, literaturę, sporty ekstremalne…” Brzmi pięknie, prawda? Tylko że te wszystkie „zainteresowania” często są wymyślane na potrzeby profilu. W rzeczywistości facet, który miał wspinać się na Kilimandżaro, ledwo wchodzi na drugie piętro bez zadyszki.

Jak tego uniknąć:
Zapytaj o szczegóły. Osoba, która naprawdę interesuje się czymś, będzie w stanie opowiedzieć Ci o swoich przeżyciach z pasją i szczegółami.

Dlaczego ludzie kłamią na portalach randkowych?

Dlaczego ludzie kłamią na portalach randkowych? Bo każdy chce pokazać się z najlepszej strony i osiągnąć swój cel – znaleźć miłość, uznanie, czy choćby chwilowe zainteresowanie.

Ale prawda jest taka: prędzej czy później wszystko wyjdzie na jaw.

Królewicz z bajki może okazać się ropuchą, a zjawiskowa księżniczka – nadwiędłą pokrzywą. Dlatego warto być ostrożnym i słuchać intuicji.

Nie trać wiary!
Nie oznacza to jednak, że każda osoba na portalu kłamie. Warto być czujnym, ale też otwartym – bo czasem za ekranem może czekać ktoś naprawdę wyjątkowy.

Hormon miłości – Oksytocyna

Oksytocyna to hormon uwalniany przez przysadkę mózgową. Wydzielanie oksytocyny w mózgu powoduje uczucie radości i szczęścia, wytarza przywiązanie oraz gotowość do poświęceń.

Szczególnie obficie oksytocyna wytwarzana jest podczas porodu, głaskania, przytulania i… orgazmu.

Oksytocyna sprawia, że człowiek staje się bardziej sympatyczny, uczuciowy, romantyczny, otwarty i wierny. To właśnie ten hormon skłania do wierności w monogamicznych związkach.

Oksytocyna może przyczyniać się do tego, że ktoś zakochuje się w „niewłaściwych ludziach” i popełnia głupoty. Jednorazowa przygoda, przypadkowy seks, krótkie spotkanie sprawia, że dochodzi do wytworzenia tego hormonu i w konsekwencji, z nieuświadomionych przyczyn, nie można uwolnić się od myśli o drugiej osobie.

„Miłość jest ślepa”, a rządzą nią hormony.

Emocje pozytywne i negatywne

Emocje pozytywne, czyli wszelkie odcienie radości i szczęścia bez wątpienia są przyjemne. Wzmagają optymizm i tym samym… pozbawiają niezbędnej ostrożności oraz narażają na popełnienie błędów.

Emocje negatywne – na przykład smutek czy przygnębienie – ułatwiają z kolei wychwytywanie pomyłek i pozwalają ich uniknąć.
Przy podejmowaniu ważnych decyzji, takich jak zakup domu, podpisanie umowy kredytowej lub zmiana pracy, pesymistyczny nastrój może okazać się aniołem stróżem.

Interesujący jest także fakt, że nie można przeżywać dwóch emocji – strachu i wściekłości – jednocześnie. Wystarczy więc doprowadzić się do stanu złości i gniewu, aby zamiast wystraszonego zajączka przywdziać skórę w groźnego tygrysa! Strach zniknie jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki.

W całości przekazu informacji płynącej do odbiorcy, aż 55% efektu uzyskuje się mimiką twarzy i gestykulacją, 38 % treści przekazujemy tonem głosu, zaś słowami zaledwie 7%. Oznacza to, że właściwa komunikacja odbywa się praktycznie bez słów. Jak zatem właściwie odczytać płynące komunikaty? Jak dowiedzieć, się, czy rozmówca jest nami zainteresowany czy może znudzony?

Mowa ciała – oznaki zainteresowania

Co to jest komunikacja niewerbalna?

Mowa ciała, to inaczej komunikacja  niewerbalna. W literaturze można wyróżnić  aż dziesięć kategorii pozasłownych: gestykulacja, mimika, dotyk i kontakt fizyczny, wygląd, dźwięki paralingwistyczne, wokaliza, spojrzenie, dystans fizyczny, pozycja ciała oraz organizacja środowiska. Należy podkreślić, ze komunikaty niewerbalne są wieloznaczne, a w każdym przypadku ich interpretacja jest możliwa dopiero po uwzględnieniu wszystkich sygnałów oraz kontekstu sytuacyjnego.

Mowa ciała – Gestykulacja

Gestykulacja obejmuje nie tylko ruchy rąk czy dłoni, ale również nóg, stóp i korpusu ciała. Gesty szybkie i duże mogą wyrażać pobudzenie emocjonalne, natomiast małe i wolne – spokój rozmówcy. Przykładowo częsty gest skinienia głową może oznaczać powitanie, aprobatę bądź sygnał do działania. Kiedy głowa jest spuszczona i na dźwięk głosu rozmówcy osoba ją podnosi, to oznacza zainteresowanie. Nierzadko towarzyszy temu uniesienie brwi. Przechylenie głowy na bok również może być oznaką zainteresowania, podobnie jak pochylenie samej głowy lub całego ciała w stronę rozmówcy.

Mowa ciała – Mimika

Mimika oznacza ruchy mięśni mimicznych, będących najważniejszym i najbardziej wyrazistym sygnałem skierowanym do uważnego obserwatora. Mówi się, że zwierciadłem naszej duszy są oczy i ich wyraz, ale ważnym składnikiem wyrazu twarzy są także brwi. Ich poszczególnym pozycjom przypisane są następujące znaczenia:

• wysoko uniesione – nieufność,
• nieco uniesione  – zdziwienie, ale również zainteresowanie, zaciekawienie,
• pozycja normalna  – obojętność, brak reakcji,
• nieco opuszczone  – zakłopotanie,
• nisko opuszczone  – gniew, złość.

Należy pamiętać, że każda emocja malująca się na twarzy stanowi kombinację różnorodnych ruchów mimicznych oczu, brwi i ust.

Mowa ciała – Kontakt wzrokowy

Spojrzenie to sposób patrzenia na drugiego człowieka, aktywnie wyrażający intencję chronienia go i oczekiwania zmian, często połączony z dotykiem. Dobry kontakt wzrokowy nie polega na nieustannym spoglądaniu na siebie. Osoba w roli nadawcy komunikatu (podczas mówienia), spontanicznie spogląda w dowolne rejony przestrzeni, co jakiś czas kierując wzrok w stronę słuchacza. Kontakt wzrokowy może być dla uczestników relacji źródłem porozumienia i oznaką zainteresowania. Pomiędzy zainteresowanymi sobą partnerami nie powinien być on jednak nachalny, ale równocześnie musi być na tyle długi, by potencjalny partner od razu zrozumiał, iż nie był przypadkowy. Także wyrażające zachwyt spojrzenie daje wyraźnie do zrozumienia, że partner jest zainteresowany kontynuowaniem znajomości bądź jej zacieśnieniem.

Niekiedy określone gesty mogą zupełnie nic nie znaczyć, jednak w kontekście sytuacyjnym przekazują bardzo jasny komunikat.

Męska mowa ciała – randka

Męska przestrzeń

Każdy człowiek ma wokół siebie przestrzeń, w której czuje się dobrze. W relacjach z różnymi osobami ludzie zachowują charakterystyczne odległości pomiędzy sobą. Jest to dystans fizyczny, czyli odległość od rozmówcy. Może on być większy bądź mniejszy w zależności od stopnia znajomości uczestników relacji statusu społecznego czy kręgu kulturowego.

Do przestrzeni osobistej (przestrzeni zaczynającej się od 120 cm i zmierzającej w stronę podmiotu na odległość 60 cm) dopuszczeni są dobrowolnie członkowie rodziny, przyjaciele, bliscy koledzy, niekiedy przełożeni. Strefa osobista graniczy ze strefą intymną, zaczynającą się na powierzchni skóry, a kończącą ok. 60 cm od ciała. Warunkiem dopuszczenia kogoś do tej strefy jest głębokie zaufanie bądź zainteresowanie. Jest to również strefa zarezerwowana dla kontaktu intymnego (niekoniecznie erotycznego). Mężczyźni często rozpoczynają proces komunikacji zachowując dużą odległość i stopniowo zmniejszając dystans. Przebywając z partnerką w strefie intymnej komunikują się ściszonym głosem, a także zmysłem powonienia i dotykiem.

Męska mowa ciała – Oczy zwierciadłem duszy

Kontakt wzrokowy to spojrzenie, przy którym wzrok wędruje od jednej źrenicy rozmówcy do drugiej. Może być on dla uczestników relacji źródłem porozumienia, wyrażać zainteresowanie bądź stanowić zaporę w komunikowaniu się. Przykładowo, nie każda osoba akceptuje głębokie patrzenie w oczy, może się bowiem poczuć wówczas nieswojo. Oczy mężczyzny mogą jednak wiele zdradzić i odsłonić jego emocje, oczekiwania oraz plany względem kobiet. Już obserwacja ruchu jego  gałek ocznych może wskazać, czy partnerka mu się podoba – jeśli mężczyzna patrzy w oczy, a następnie jego wzrok spoczywa na nosie i ustach, to oznacza, że kobieta mu się podoba. Akceptację, a nawet zachwyt zdradzają również jego źrenice  – rozszerzone są oznaką kobiecego triumfu.

Męska mowa ciała – Postawa ciała

Pozycja ciała w trakcie rozmowy to obserwowany poziom napięcia bądź rozluźnienia mięśni szkieletowych oraz postawa otwartości bądź zamknięcia. Mężczyzna w kontaktach z kobietą, którą jest zainteresowany, przybiera postawę otwartości. Jeśli jego ciało jest skierowane w stronę kobiety, lekko się nad nią pochyla, jego stopy są skierowane w jej kierunku, a na dodatek jego  wzrok często zatrzymuje się na jej sylwetce, to jest on zaintrygowany.

Dobry znak dla kobiety to również oznaki dbałości o swój wygląd – mężczyzna wciąż poprawia krawat, pasek, czy odgarnia włosy. Jest to oczywisty sygnał, że jest partnerką zainteresowany i zależy mu, aby jak najlepiej wypaść w jej oczach.

Mowa ciała potwierdza, nawet nieświadomie, co myślimy i co czujemy. Obserwacja zachowania kobiet podczas randki pozwoli nam uniknąć niezręcznych sytuacji i przekonać się, czy kobieta rzeczywiście jest zainteresowana kontynuowaniem znajomości.

Język ciała kobiet – randka

Dobra komunikacja społeczna

Bez dobrego opanowania umiejętności porozumiewania się zarówno jednostka, jak i grupa społeczna, niewiele mogą osiągnąć. Komunikacja społeczna jako zasadniczy element kontaktu międzyludzkiego jest warunkiem sprawnego działania oraz właściwego zrozumienia drugiej osoby. Kompetencje komunikacyjne są niezbędne zarówno w pracy zawodowej, jak i w związkach pomiędzy partnerami. Niezależnie od tego, czy jesteśmy już w związku czy dopiero staramy się o zdobycie serca partnerki, warto nauczyć się rozpoznawać werbalne i niewerbalne sygnały, wysyłane przez kobiety.

Duże znaczenie w kontaktach interpersonalnych, oprócz słów, ma tak zwana mowa ciała, a dokładnie komunikacja pozawerbalna obejmująca wyraz twarzy, ruchy ciała, gesty oraz charakterystyczne cechy głosu. Komunikaty niewerbalne to przekazanie informacji jedynie na temat podstawowych wymiarów uczuć i postaw.

Język ciała kobiet – Kobiece sygnały

Tak to już jest, że ludzie bardziej ufają mimice twarzy, a mniej słowom. Kanały niewerbalne są bowiem mniej kontrolowane i odzwierciedlają w sposób bardziej bezpośredni głębsze, prawdziwe uczucie oraz postawy osoby. A jakie gesty wyrażają zainteresowanie kobiet partnerem na randce? Warto zwrócić uwagę na poniższe komunikaty niewerbalne, by właściwie odczytać intencję partnerki:

• Spojrzenie – mówi się, że oczy są zwierciadłem duszy, bowiem są one najbardziej wiarygodne. Ich wyraz nie podlega świadomej kontroli człowieka, gdyż jest uzależniony od fizjologii naszego organizmu. W sytuacji kontaktów z płcią przeciwną, to kobiety dają zazwyczaj pierwszy sygnał do flirtu, zatem jeśli kobieta kilkakrotnie spogląda w kierunku mężczyzny oznacza to, że jest nim zainteresowana.
• Dotyk – stanowi ingerencję w strefę intymną drugiej osoby, ale kobieta wcale nie musi dotykać partnera, by wyrazić zainteresowanie jego osobą. Muśniecie swojego policzka, dyskretne zwilżenie warg językiem, przy jednoczesnym utrzymywaniu kontaktu wzrokowego z partnerem, komunikuje zainteresowanie mężczyzną. Co istotne, nawet dotyk przedmiotów może mieć erotyczny wydźwięk i być sygnałem zachęty dla partnera szczególnie, jeśli podczas rozmowy kobieta bawi się biżuterią bądź palcem obwodzi brzeg kieliszka.
• Postawa – o zainteresowaniu może świadczyć również ułożenie ciała. Postawa zamknięta, splatanie rąk na piersiach lub trzymanie z przodu, na wysokości klatki piersiowej np. menu z restauracji podczas randki, jest wyrazem postawy zamkniętej. Może to oznaczać, że kobieta czuje się niepewna bądź zagrożona. Zachowanie prostej sylwetki, pokazywanie dłoni, lekkie pochylenie  kierunku rozmówcy i szeroki uśmiech na twarzy komunikuje zainteresowanie dalszą znajomością.

Aby proces komunikacji przebiegał bez zakłóceń, konieczne jest zachowanie spójności pomiędzy komunikatami werbalnymi i niewerbalnymi. Nie można również wyciągać wniosków interpretując pojedyncze sygnały – należy je postrzegać jako całość komunikatu.